--000-- Important statement - Some of those who are calling themselves as my so-called friends on the basis of acquaintance which has happened in a short duration of past time, behaved with me in past in a manner which was crossing over the limits of friendship in that time, vexatious, objectionable even after the frequent admonitions given by me, so I do not consider them as my friends who crosses over the limits of friendship. So I am not duty-bound to publish or answer their comments which are given on any of my blogs, or to answer their email, or to accept their friend invite on any of the social website like facebook, or to answer their messages sent through the comment form on blog. So please take a kind note that if it will be found out that the abovementioned persons tried to contact with me directly or indirectly by any types of means mentioned before or through any other person by incuring him / her inbetween or by maknig fake profile through it or by any other means, through the blog or through any other medium or if it will be found out that they have done any type of act which is vexatious for me, then proper action will be taken on it. Also by all this incidence the decision is taken that the right of publishing all the suspicious seeming comments given on the blog and the right of answering any of the suspicious seeming messages coming through the comment form is reserved, readers please take a kind note of it. ----- 00000 ----- महत्त्वाचे निवेदन - भूतकाळातील थोडक्या कालावधीकरता झालेल्या माझ्या ओळखीच्या आधारावर स्वतःला माझे तथाकथित मित्र म्हणवून घेणार्‍या काही जणांनी पूर्वी मी वारंवार समज दिल्यानंतरही, माझ्याशी तत्कालीन पद्धतीच्या मैत्रीच्या मर्यादा ओलांडणारे, मनस्ताप देणारे, आक्षेपार्ह वर्तन केले, त्यामुळे अशा मैत्रीच्या मर्यादा ओलांडणार्‍यांना मी माझे मित्र मानत नाही. त्यामुळे माझ्या कोणत्याही ब्लॉगवर आलेल्या त्यांच्या कॉमेंट्स प्रकाशित करणे किंवा त्यांना उत्तर देणे, किंवा त्यांच्या इमेलला उत्तर देणे, किंवा त्यांच्या फेसबुकसारख्या कोणत्याही सोशल वेबसाईटवर आलेल्या फ्रेंड इन्व्हाईटला ऍक्सेप्ट करणे, किंवा त्यांनी ब्लॉगवरील कॉमेंट फॉर्मद्वारा पाठवलेल्या निरोपाला उत्तर देणे यासाठी मी बांधील नाही. त्यामुळे उपरोल्लेखित व्यक्तिंनी आधी उल्लेख केलेल्या कोणत्याही प्रकारे किंवा दुसर्‍या एखाद्या व्यक्तीला मध्ये घालून तिच्याद्वारे किंवा बनावट प्रोफाईल तयार करून त्याद्वारे किंवा इतर कोणत्याही प्रकारे, ब्लॉग किंवा इतर कोणत्याही माध्यमातून माझ्याशी प्रत्यक्ष वा अप्रत्यक्ष प्रकारे संपर्क साधण्याचा प्रयत्न केल्याचे आढळल्यास किंवा मला मनस्ताप होईल अशा प्रकारचे कोणतेही कृत्य त्यांनी केल्याचे आढळल्यास, त्यावर योग्य ती कारवाई करण्यात येईल याची कृपया नोंद घ्यावी. तसेच या सर्व प्रकारामुळे ब्लॉगवर आलेल्या संशयास्पद वाटणार्‍या सर्व कॉमेंट्स प्रकाशित करण्याचे आणि कॉमेंट्स फॉर्मद्वारे आलेल्या संशयास्पद वाटणार्‍या कोणत्याही निरोपाला उत्तर देण्याचे अधिकार राखून ठेवण्याचा निर्णय घेण्यात आला आहे, याची वाचकांनी कृपया नोंद घ्यावी. --000--

Saturday, June 4, 2016

अंदमान ट्रीप - भाग १० - एलिफंटा बीच आणि सी वॉक


आधीचे भाग -
पुढे -

     दुसऱ्या दिवशी पहाटेच उठून नातूकाका माझ्या भावाला बरोबर घेऊन निघाले आणि त्यांनी स्कूबा डायव्हिंग सेंटरमध्ये जाऊन त्यांच्या स्वतःच्या देखरेखीखाली सी.डी. नव्याने राईट करून घेतली. योगशिक्षक बर्वेकाकाही पहाटे चार वाजता उठून हॅवलॉक बेटावरच्या योगकेंद्रामध्ये लोकांना योग शिकवण्यासाठी गेले होते. (इतर दिवशी ते रोज पहाटे पोर्ट ब्लेअरवरच्या योगकेंद्रात योग शिकवण्यासाठी जात होते.) आम्ही सकाळी सात वाजेपर्यंत तयार होऊन नाश्त्यासाठी खाली आलो. इथल्या हॉटेलमध्ये नाश्त्यासाठी मांडलेल्या पदार्थांमध्ये चहा, ज्यूस, जाड डोसा, चटणी, सांबार, ब्रेड, बटर, जाम, पुऱ्या, छोले, कॉर्न फ्लेक्स, दूध, साखर, एक नॉनव्हेज पदार्थ अशा मोजक्याच पदार्थांचा समावेश होता. ज्यांना कॉफी हवी होती, त्यांच्यासाठी नंतर ऑर्डरनुसार कॉफी तयार करून दिली गेली. त्या दिवशी आमच्या खोल्या सोडायच्या असल्याने आम्ही नाश्त्यासाठी खाली येतांनाच, आमचं सगळ्यांचं सामान आम्हांला दिलेल्या जागेत जमा केलं होतं आणि खोलीच्या किल्ल्या काऊंटरवर जमा केल्या होत्या. आता निघतांना बहुतेकांजवळ फक्त वॉटर स्पोर्ट्सनंतर बदलावे लागणारे जास्तीचे कपडे, पाण्याच्या बाटल्या, पैसे इत्यादी असंच सामान होतं.

     तिथून आम्ही टॅक्सीने, एलिफंटा बीचवर जाण्यासाठी जिथून स्पीडबोटी सुटतात त्या समुद्रकिनाऱ्यावर गेलो. आमच्या चाळीस जणांच्या ग्रुपला स्पीडबोटींसाठी थोडी वाट बघावी लागणार होती. तोपर्यंत एका बाईने येऊन आम्हांला सी वॉकची माहिती दिली. मग एक बंगाली माणूस येऊन त्याच्याजवळच्या अंदमानच्या आदिवासींच्या सी.डी. ची जाहिरात करायला लागला. त्याला कोणी दाद देत नव्हते, तरी तो पुन्हा पुन्हा सी.डी. विकली जाईल या आशेने येत होता.

     आमच्या बोटी प्रवासासाठी तयार असल्याची सूचना मिळाली. तिथे असलेल्या बोटींच्या उपलब्धतेनुसार आम्हांला दहा आसनी, आठ आसनी, सहा आसनी अशा बोटी मिळणार होत्या. एलिफंटा बीचवर जातांना प्रत्येक बोटीत जे लोक बसणार होते, त्यांनी येतांना त्याच बोटीतून परत यायचं होतं. प्रत्येक बोटीला एलिफंटा बीचवर ठराविक वेळच थांबायची परवानगी असल्याने आम्हा सगळ्यांना दुपारी एक वाजेपर्यंत परत यायचं होतं. मी ज्या बोटीतून जाणार होते, ती 'सी क्वीन' नावाची आठ आसनी बोट होती. त्या बोटीतून मी आणि माझ्या कुटुंबियांबरोबर जोशी बंधू आणि त्यांच्या पत्नी प्रवास करणार होत्या. जोशी बंधुंनी त्यांच्या कानात भिकबाळी घातलेली होती. (ती भिकबाळी बघून मला मुंबईच्या शैक्षणिक क्षेत्रात उच्च पदावर काम करणाऱ्या एका व्यक्तीला फार वर्षांपूर्वी भिकबाळी घातलेलं बघितल्याची आठवण झाली.)

     स्पीडबोटीत बसल्यावर आम्हांला लाईफ जॅकेट्स घालायला दिली गेली. ती पूर्ण फुगवलेली लाईफ जॅकेट्स घातल्यावर बोजड वाटत होती, पण त्या खोल समुद्रात काही झालं असतं, तर तीच कामाला येणार होती. बोट चालू झाली आणि तिथल्या गडद निळ्या समुद्राचं पाणी पाहून आमचं भान हरपलं. बोटीच्या एका बाजूला हिरव्यागार झाडांनी भरलेलं बेट होतं, तर दुसऱ्या बाजूला क्षितिजापर्यंत पसरलेला निळाशार समुद्र होता. सागरसंपत्तीने समृद्ध अशा या रत्नाकर समुद्राचं इतकं निळंनिळं पाणी मी पहिल्यांदाच पाहत होते आणि ती निळाई अपूर्व होती. निळाशार समुद्र, वर निळं आकाश, अशा निळ्या रंगात हरपलेल्या आमच्या स्पीडबोटीमुळे पाण्यात दुधासारखा पांढराशुभ्र फेस उमटत होता. फेसाचा तो दुग्धधवल रंग पाहून अचानक मला क्षीरसागराची उपमा आठवली. मग वाटलं, की ज्या कोणी व्यक्तीने क्षीरसागरात पहुडलेल्या निळ्या देवाचं वर्णन पहिल्यांदा केलं असेल, त्या व्यक्तीच्या डोळ्यासमोर ते वर्णन करतांनाही असाच दुग्धधवल फेस येणारा निळा समुद्र असेल काय? वारंवार निर्माण होणाऱ्या लाटांमुळे दुग्धधवल फेस येणारा निळानिळा समुद्र, वर निळं आकाश आणि निळ्यानिळ्या समुद्रात तरंगत्या शेषशय्येवर शांत पहुडलेला निळाच देव या कल्पनेत किती काव्यात्मकता भरलेली आहे, हे मला पहिल्यांदाच जाणवलं. मग माझ्याबरोबर अंदमानला न आलेल्या काहीजणांनी नीलसमुद्राचं हे सुंदर दृश्य बघायला हवं होतं, असं मला तीव्रतेने वाटायला लागलं.


एलिफंटा बीचवर जाण्यासाठी स्पीडबोट निघाली.
    
नीलसमुद्रातला दुग्धधवल फेस
   
समुद्राच्या स्फटीकस्वच्छ पाण्यातली बोटींची स्पर्धा
    
निळं आकाश, निळा समुद्र - त्यात उठून दिसणारं पांढरं जहाज
   

अंदमानच्या सौंदर्याची चित्रफितीत टिपलेली ही एक किंचितशी झलक!
     
     त्याचवेळेला मागून येणारी एक स्पीडबोट आमच्या शेजारून गेली. त्यात आमच्याच ग्रुपचे काही लोक बसलेले होते. मग एकमेकांना पाहून हात हलवणं, शिट्ट्या वाजवणं वगैरे प्रकार चालू झाले. एखादी स्पीडबोट आमच्या बोटीच्या जवळून गेली, की त्यामुळे मोठी लाट तयार होऊन, त्या लाटेमुळे दोन्ही स्पीडबोटींना चांगलेच हेलकावे बसत होते आणि त्या भव्य समुद्रातल्या स्पीडबोटींच्या क्षुद्रत्वाची जाणीव होत होती. हा समुद्र मला अंदमानमधला सगळ्यात जास्त आवडलेला समुद्र होता. पण समुद्रातला हा प्रवास अखेर संपायचाच होता. स्पीडबोटीतून खाली उतरल्यावर मला समुद्राच्या घोटाभर उंचीच्या, स्फटिकासारख्या स्वच्छ, नितळ पाण्यातून खालच्या पांढऱ्या वाळूत उगवलेले हिरवे, पिवळे शैवाल दिसले. असे शैवाल दिसणं आणि तेही समुद्राच्या अगदी काठावर, हे फक्त प्रदूषणरहित स्वच्छ समुद्रकिनाऱ्याच्या बाबतीतच शक्य होतं.

     या बीचच्या एका बाजूला बीचवर भरपूर झाडं उगवलेली आहेत. तिथे सावलीतली जागा बघून एका कोरलेल्या लाकडाच्या ओंडक्यापाशी आम्ही आमचं सामान ठेवलं. आमच्या ग्रुपमधले सगळेजण तिथे जमा झाल्यावर मग सी वॉकला जाणाऱ्यांची तयारी चालू झाली. सी वॉकसाठी चुकून कोणी जास्तीचे कपडे बरोबर आणले नसतील, तर त्यांच्यासाठी बीचवर काही विक्रेते त्यांची कपड्यांची दुकानं थाटूनच बसलेले होते. सी वॉकसाठी आधी माणशी ३२०० रुपये घेतले गेले, त्यात सी वॉकच्या फोटोंची सी.डी.ही मिळणार होती. व्हिडिओ काढायचा असेल, तर त्यासाठी ७०० रुपये वेगळे भरावे लागणार होते, पण दोघांनी मिळून व्हिडिओसाठी पैसे भरले असते, तर त्यासाठी दोघांचे मिळून १००० रुपये द्यावे लागणार होते. आधी ह्या दराने सगळ्यांचे पैसे घेतले गेले, पण सी वॉक पूर्ण झाल्यावर आमच्या ग्रुपमधल्या लोकांचे (ग्रुप मोठा असल्याने) प्रत्येकी २०० रुपये परत दिले गेले.

     सी वॉकसाठी वेगळा ड्रेस दिला जात नाही. यात लोकांना लहान बोटींमधून एका मोठ्या बोटीवर नेण्यात येतं. तिथून लोकांना एकेक करून सी वॉकसाठी शिडीवरून खाली पंधरावीस फूट खोल असलेल्या समुद्राच्या पाण्यात उतरवलं जातं. पाण्यात उतरतांना उतरणाऱ्या व्यक्तीच्या डोक्यावर ३० किलो वजनाची ऑक्सिजन पुरवणारी काचेची हंडी ठेवली जाते. एका पाणबुड्या मदतनिसाच्या सहाय्याने त्या व्यक्तिला पाण्याखाली नेलं जातं. पाण्याखाली त्या हंडीचं वजन साधारण सात किलोएवढं जाणवतं. पाण्यात उतरतांना / चालतांना एखादी व्यक्ती तिरकी झाली, तरच हंडीत पाणी जाऊ शकतं, नाहीतर ऑक्सिजनच्या प्रेशरमुळे हंडीत पाणी येत नाही. त्यामुळे पाण्याखाली चालतांना आपलं डोकं सरळ राहील याची थोडी दक्षता घ्यावी लागते. पाण्याखाली गेल्यावर लगेच तिथले मदतनीस पाणबुडे त्या व्यक्तीला कसं वाटतंय, हे खुणा करून विचारतात.

     आमच्या ग्रुपमधल्या इतर लोकांबरोबर वयाने सर्वात ज्येष्ठ असणाऱ्या कोप्पीकर आजोबांनीही सी वॉक केला. सी वॉकसाठी पाण्याखाली नेलेल्या काही जणांनी पाणबुड्याला वर आणण्याची खूण केल्यामुळे त्यांना ताबडतोब वर आणलं गेलं. ज्यांनी काही किरकोळ कारणांमुळे किंवा चुकून वरती आणण्याची खूण केली होती त्यांना वरती आणल्यावर पुन्हा खाली नेलं गेलं. पाण्यात उतरतांना तिरकं झाल्याने हंडीत पाणी गेलं, म्हणून वरती आल्यावर कोणी पुन्हा सी वॉकसाठी पाण्यात उतरायला तयार झाले नाहीत, अशाही तुरळक घटना घडतात. आधी पाण्यात उतरून नंतर आपण सी वॉक करू शकणार नाही, असं एखाद्या व्यक्तीला वाटल्यास तिला वर काढलं जातं आणि त्या व्यक्तीचे पैसे परत केले जातात.

सी वॉक - समुद्राखालच्या अद्भुत दुनियेत मासे माणसांच्या अगदी जवळून जातात याचा अनुभव घेणारे दोन सदस्य 
   
     सी वॉकसाठी एका वेळी चारपाच लोकांना एकापाठोपाठ एक पाण्यात उतरवलं जातं. पाण्यातल्या त्या क्षेत्राभोवती संरक्षक जाळी लावलेली असते. ग्रुपमधल्या एखाद्या व्यक्तीच्या हातात माशांच्या खाद्याची पिशवी दिली जाते. मासे त्यांचा खाऊ खाण्यासाठी माणसांच्या अगदी जवळ येतात, कधीकधी माणसांना स्पर्शही करतात. मग एका मदतनीस पाणबुड्याबरोबर सगळेजण एकमेकांचे हात हातात धरून पाण्यातून पुढे जातात आणि पाण्यातल्या प्रवाळांची अद्भुत दुनिया त्यांना प्रत्यक्ष अनुभवायला मिळते. या काळात समोरचा दुसरा पाणबुड्या त्यांचे फोटो आणि व्हिडिओ घेत असतो. काही मिनिटांनी पाणबुड्या पुन्हा सर्वांना सराईतपणे वरती घेऊन येतो.
    

No comments:

Post a Comment